Skip to content

March 13, 2012

เป็นนักเรียนก็ต้องรู้สึกโง่บ้าง เป็นเรื่องธรรมดา

เวลาที่เรียนหนักๆ เดี๋ยวก็มีงานนู่น ควรส่งอันนี้ อาจารย์จะให้ส่งเดี๋ยวนี้ แลปก็ยังไม่เสร็จ พออะไรๆมันรุมเร้าเข้ามาเยอะๆ รู้สึกว่าตัวเองโง่ขึ้นจมเลย แต่ได้อ่านบทความให้ข้อคิดที่ดีมากว่า เวลาเราเป็นนักเรียนเนี่ย รู้สึกโง่ก็ไม่เห็นจะแปลกตรงไหน ก็เพราะเรามาเรียนนี่หน่า เป็นนักเรียนก็ต้องรู้สึกอย่างนี้เป็นธรรมดา ถ้ารู้หมดแล้วจะมาเรียนทำไมล่ะ ซึ่งก็จริงแหละนะ พอเรียนสูงๆเข้า มักจะลืมไปว่าเราเป็นนักเรียน เพราะใครๆจะบังคับผลักดันให้เราทำงานให้ดี ให้เก่งเลิศ เราก็คิดว่าจะต้องทำให้ได้แบบนั้นเสมอไป แต่จริงๆแล้ว ไม่ว่าใครก็ทำไม่ได้ดีหมดทุกอย่างหรอก เพราะอย่างนี้ถึงได้มาเรียนอยู่นี่ไง  คิดแบบนี้แล้วก็คงรู้สึกดีขึ้นบ้างนะ ว่าจริงๆแล้วเรากำลังอยู่ในช่วงการเรียนรู้ เป้าหมายไม่ใช่ว่าทำทุกอย่างได้ให้ดีเลิศ แต่คือ ทำให้ดีขึ้นกว่าที่เราเคยทำต่างหากล่ะ

ข้อคิดอีกอย่างที่ได้ก็คือว่า การที่เราเป็นนักเรียน ก็เพราะเราสมควรจะได้เรียน เรามีความสามารถเพียงพอที่จะมาเรียน ณ จุดนี้ได้ และที่สำคัญคือ เราเป็นคนจ่ายเงินเพื่อมาเรียน ไม่ว่าจะใช้เงินตัวเองหรือทุน มันก็เป็นเงินของเราทั้งนั้น เราเป็นคนจ่าย เพื่อมาเรียน ทำไมเราไม่ทำตัวเหมือนเวลาที่เราซื้อของ พอเราจ่ายเงินไปแล้วเราก็จะใช้มันให้คุ้มค่าที่สุด การเรียนมันก็เหมือนกันนั่นแหละ เราจ่ายเงินมาเรียน อะไรที่เราอยากเรียนก็เรียนให้เต็มที่ ใช้ทรัพยากรให้คุ้มค่า อยากถามอะไรก็ถาม อยากได้ความช่วยเหลือก็ขอ ในทางกลับ อะไรที่ไม่ได้อยู่ในเป้าหมายของเรา เราก็ไม่จำเป็นต้องไปโดนกดดันแล้วก็ฝืนทำทั้งๆที่ไม่จำเป็น อย่างเราซื้อโทรศัพท์มือถือมา แล้วมันฟังวิทยุได้ แต่เราไม่ได้อยากฟัง เราต้องไปฝืนมันไหม  เราอยากใช้อะไร เราก็ใช้สิ่งนั้นให้คุ้ม อะไรที่เราไม่ใช้ก็ไม่ต้องไปฝืนใช้

แต่ก็ต้องพยายามเตือนตัวเองว่า ถึงแม้เราจะเป็นลูกค้าของสถานศึกษา มันก็มีบางอย่างที่เราต้องทำทั้งๆที่ไม่อยากทำ เช่น ต้องเรียนวิชานี้ทั้งๆที่ไม่อยากเรียน แต่มันเป็นข้อบังคับ ไม่เรียนก็ไม่จบ เราก็ต้องเรียนให้ผ่าน จะพยายามมากพยายามน้อยก็แล้วแต่เป้าหมายของเรา เหมือนโทรศัพท์มือถือที่ซื้อมา เราเองก็คงไม่อยากจะชาร์จแบตมันบ่อยๆ แต่ถ้าไม่ทำ มันก็ใช้ไม่ได้ มันเป็นสิ่งที่ต้องทำก็คือสิ่งที่ต้องทำ ถ้าเรายังอยากจะใช้สิ่งๆนั้นอยู่

เรื่องวันนี้อาจจะเห็นชัดหน่อยในเวลาที่เราเรียนสูงๆ เวลาเรียนตอนเด็กถึงมัธยมมักจะยังไม่ค่อยรู้สึกแบบนี้เท่าไหร่ แต่เวลาเรียนสูงๆเนี่ย มันเป็นสิ่งที่เราเลือกเอง จ่ายเงินเอง ลงทุนด้วยเวลาของเราเอง ก็ต้องใช้ให้คุ้มค่า จริงไหมคะ