January 2013

บางทีก็ต้องยอมรู้สึกโง่บ้าง ถึงจะฉลาดขึ้นนะ

By |2013-01-24T11:12:41+07:00January 24th, 2013|Categories: ฟังเสียงหัวใจ เลือกอะไรที่ใช่เรา|Tags: , , , , |

เทอมนี้คิดอยู่นานมากว่าจะลงเรียนวิชาอะไรดี สุดท้ายได้ไปลงวิชาที่ทั้งปีทั้งชาติไม่เคยคิดว่าตัวเองจะไปเรียน (ส่วนเรื่องที่ว่าทำไมถึึงได้ไปลงเนี่ย อย่าไปพูดถึงมันเลยนะ) ลงไปแล้วที่มหาวิทยาลัยก็ให้เวลาสองอาทิตย์ในการตัดสินใจ ถ้าจะดร็อปก็ดร็อปได้โดยไม่ติด W  วิชานี้เป็นวิชาที่เราสนใจนะ แต่เราไม่มีพื้นฐานอะไรสักนิดเลย บางเรื่องคุยกันในห้องแล้วเราก็แทบจะไม่รู้เลยว่าพูดถึงเรื่องอะไรกันอยู่ แต่เราอยากรู้อ่ะ อยากรู้ก็ต้องเสี่ยงกันหน่อยใช่ไหม คะแนนจะดีไม่ดีก็ไม่รู้เหมือนกัน จะผ่านหรือเปล่ายังไม่รู้เลย แต่ก็ขอลองสักหน่อยแล้วกันนะ พอผ่านช่วงที่เขาให้ดร็อปไปได้แล้วก็มีมาแอบคิดอยู่ในใจเหมือนกันว่า สงสัยเราจะคิดผิดอ่ะ แต่เรียนๆไปก็รู้ว่าสนุกมากๆเลย ถึงแม้เราจะไม่รู้เรื่องซะส่วนมาก แต่ก็เพราะว่าเราไม่รู้นั่นแหละ เลยทำให้เรียนสนุก เพราะเราได้รู้อะไรใหม่ๆเยอะแยะเลย พอกลับมานั่งคิดกับตัวเอง ในฐานะที่เป็นคนแนะนำให้ใครๆไปเรียนสิ่งที่ตัวเองชอบ แต่บางทีเราเองก็กลับลืมไปเหมือนกันนะ ในบางทีเวลาที่งานเราเยอะๆ เวลาที่มีอันนู้นอันนี้ที่เราต้องทำตลอดเวลา เรากลับลืมไปเหมือนกันว่าจริงๆแล้วเราเองก็มีสิทธิ์เลือกอะไรให้ตัวเองเหมือนกัน จากประสบการณ์การเรียนที่ผ่านมาหลายที่ ทำให้รู้ว่า ถึงแม้ว่าจะได้เกรด B แทน A แต่ถ้าเราทำใจให้กว้างไว้ เราอาจจะได้ประสบการณ์ที่น่าจดจำและบางทีก็อาจจะถึงกับเปลี่ยนชีวิตเราก็ได้นะ

March 2012

นิยามของความสำเร็จ: จากหนึ่งถึงร้อยต้องทำได้เท่าไหร่

By |2012-10-01T16:34:01+07:00March 31st, 2012|Categories: Food for Thoughts, ฟังเสียงหัวใจ เลือกอะไรที่ใช่เรา|Tags: , , , |

ความสำเร็จไม่ได้อยู่ที่ว่า จากหนึ่งถึงร้อย เราทำได้เท่าไหร่ คนที่เดิมเขาทำได้เก้าสิบห้าอยู่แล้ว พอทำได้ร้อย ก็มีคนยกย่องเต็มไปหมด แต่ในใจ ได้รู้สึกไหมว่าเป็นความสำเร็จ ถ้าเราเริ่มจากศูนย์ ไม่เคยมีใครคิดว่าจะมีปัญญาทำได้มากกว่าครึ่ง แล้ววันนี้เราทำได้ หกสิบ เราจะภูมิใจกับความสำเร็จของตัวเอง หรือน้อยเนื้อต่ำใจว่า เราทำไม่ได้ร้อยเหมือนคนอื่นเขา ก็อยู่ที่ใจเราเอง

February 2012

จะซิ่วหรือไม่ซิ่วดี?

By |2012-02-15T12:27:12+07:00February 15th, 2012|Categories: บทเรียนชีวิตจากฮาร์วาร์ด, ฟังเสียงหัวใจ เลือกอะไรที่ใช่เรา|Tags: , , , , , , , , , , |

ถ้าใครจะซิ่วหรือจะเปลี่ยนสาขาการเรียน เรามักจะคิดกันไม่ตกว่าจะซิ่วดีไม่ดี เราจะตัดสินใจอย่างไรดี ครูม่อนมีหลักการที่ได้จากประสบการณ์ส่วนตัวมาบอกค่ะ ครูม่อนลาออกจากหมอแล้วไปเรียนต่อศึกษาศาสตร์ จากประสบการณ์แล้วต้องถามตัวเองค่ะว่าเป็นคนแบบไหน เป็นประเภท high achiever คือมีความทะเยอทะยานสูง ทำอะไรต้องทำให้เลิศ หรือว่าเป็นคนแบบสบายๆ ชอบทำอะไรที่สบายๆที่ตัวเองชอบๆ แต่ไม่จำเป็นต้องเป็นเลิศก็ได้ ถ้าเป็นอย่างแรก (ซึ่งตัวเราเองเป็น-ซึ่งในบางเวลาก็ไม่ใช่ลักษณะที่ดีเท่าไหร่) การเรียนสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบ จะทำให้ไปเรียนต่อลำบาก เพราะมหาวิทยาลัยดังๆ เช่น ฮาร์วาร์ด เขาไม่ได้ดูเกรดอย่างเดียว แต่ดูว่าเราได้ที่เท่าไหร่ของคณะ ถึงแม้จะเรียนคณะที่ไม่ได้ดังหรือเด่นมากนัก แต่ถ้าเราเป็นที่หนึ่ง เขาก็จะพิจารณาเราค่ะ แม้แต่เพื่อนเราที่จบหมอแล้วไปเรียนต่อต่างประเทศ เขาก็ดูว่าจบเป็นที่เท่าไหร่ของคณะ ถ้าไม่ใช่ระดับท็อปของชั้นก็ค่อนข้างลำบากค่ะ ต้องได้คะแนนสูงมากๆ หรือมีประสบการณ์อย่างอื่น แต่ถ้าเราคิดว่าเราไม่ได้ต้องการเป็นเลิศ หรือพยายามอะไรมากนัก แค่อยากใช้ชีวิตอย่างมีความสุข การเรียนอะไรที่หางานง่ายหน่อยก็อาจจะเป็นทางเลือกที่ดีค่ะ ถ้าคิดว่าไม่ทรมานเกินไป คิดว่าเรียนได้ การเรียนกฏหมายก็ค่อนข้างเป็นอะไรที่ดี แม้ว่าจะไปทำานอย่างอื่นก็ถือเป็นพื้นฐานที่ดี อย่างตอนที่เราไปเรียนศึกษาศาสตร์ที่ฮาร์วาร์ด ก็เป็นเรื่องดีมากๆที่มีพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์ก่อน เพราะทำให้เราแตกต่างจากคนอื่น แล้วสามารถมองอะไรได้จากมุมใหม่ๆ ก็ลองคิดดูนะคะว่าตัวเราเป็นแบบไหน แล้วทำแบบไหนเราจะมีความสุขมากกว่าค่ะ ------------------------- อยากอ่านบทความแนวไหนในเวปครูม่อนดอทคอม? ครูม่อนสังเกตเห็นว่าในบล็อคมีคนอ่านเรื่องการเรียนภาษาอังกฤษเยอะมาก ครูม่อนก็อยากเขียนให้อ่านกันอีก แต่ไม่่แน่ใจว่า ผู้อ่านอยากอ่านแนวไหนกันแน่ อยากได้เป็นวิธีการเรียน หรืออยากได้เป็นเนื้อหาเป็นตอนๆไป หรือว่าอยากได้การเตรียมตัวสอบต่างๆ ใครมีข้อเสนอแนะอะไรก็คอมเมนต์ได้เลยนะคะ

May 2011

ประสบการณ์ คือ ไฟส่องให้เราเข้าใจชีวิตที่ผ่านมา

By |2012-10-01T16:34:02+07:00May 17th, 2011|Categories: Food for Thoughts, ฟังเสียงหัวใจ เลือกอะไรที่ใช่เรา|Tags: , , , , , |

การจะรู้ว่าเราจะเรียนอะไร ชอบอะไร อยากทำอะไร คงไม่ใช่ว่าอยู่ๆก็จะตัดสินใจขึ้นมาได้ หรือว่าจะให้คนอื่นมาชี้นิ้วบอก ไม่ว่าพ่อแม่ ครูอาจารย์ ก็ไม่มีใครรู้จักตัวเราดีกว่าเราเอง แต่ว่าเราเองก็มักจะบอกตัวเองว่า เราไม่รู้จักตัวเองดีพอ อยากให้คนอื่นมาบอกเราว่าทำอย่างไรถึงจะดีที่สุด ที่จริงแล้ว ไม่ใช่ว่าเราไม่รู้หรอก แต่เป็นเพราะว่า เราไม่อยากตัดสินใจ เรากลัวผิด เราจึงโยนให้คนอื่นตัดสินใจ เพราะถ้าผิดแล้ว เราก็จะได้โทษเขาได้ หรือไม่ก็เราจะได้ไม่ต้องมารับผิดชอบทีหลังเวลาชีวิตเรามันไม่รุ่งอย่างที่ควรจะเป็น การที่จะเลือกทำสิ่งที่เราอยากทำจริงๆเป็นสิ่งที่น่ากลัวไม่ใช่น้อย เพราะเราไม่รู้ว่ามันจะเป็นอย่างที่หวังไหม ถ้าเกิดเราเลือกแล้วมันไม่เป็นอย่างที่หวังล่ะ เราต้องรับผิดเต็มๆเลยนะ? ไปโทษใครไม่ได้….. แต่ถามจริงๆเถอะ? ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ แล้วจะทำไมเหรอ? ชีวิตมันก็มีอยู่แค่นี้แหละ อยากทำอะไรก็ทำเถอะ พยามให้ถึงที่สุด ดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเลย  ถ้าเลือกผิดแล้วจะเป็นอย่างไรเหรอ เราก็เลือกให้ดีที่สุด เท่าที่เราคิดพิจารณาในวันนี้ เอาสิ่งที่มีในวันนี้มาคิด เท่าที่เรารู้แล้วตัดสินใจ ประสบการณ์จะเป็นตัวตัดสินเอง มันไม่มีผิดถูกหรอก ถ้าทางที่เราเดินทำให้เรารู้ว่าทางนี้คือทางที่ไม่ใช่ มันก็คือประสบการณ์ดีๆที่ทำให้เรารู้ว่าทางไหนไม่ใช่ ฉะนั้นสิ่งที่เราเลือกมาก็ไม่ใช่สิ่งที่ผิด ถ้าทางที่เราเดินมาเราชอบเราก็จะได้เดินหน้าต่อไปเรื่อยๆ ไม่มีถูกไม่มีผิด  ประสบการณ์จะทำให้เราเห็นทุกอย่างชัดเจนขึ้นเอง

ตอบปัญหา ทุกข์ใจที่พลาดสาขาที่อยากเรียน

By |2011-05-08T13:24:53+07:00May 8th, 2011|Categories: ฟังเสียงหัวใจ เลือกอะไรที่ใช่เรา|Tags: , , , |

"พี่ม่อนคะตอนนี้หนูทุกข์ใจมากๆเลยค่ะ หนูซิ่วแล้วแอดมิสชั่นใหม่และผลแอดมิสชั่นก็ประกาศออกมาแล้วในวันที่ 04-05-54 ที่ผ่านมา หนูไม่ติดสาขาที่หนูต้องการเรียนอีกแล้วค่ะ แต่มาติดอีกสาขาหนึ่งที่ลงไว้สำรองในอันดับที่ 4 ซึ่งตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะมีเพื่อนที่เรียนในสาขาอยู่แล้ว และเห็นว่าเพื่อนเขาเรียนง่ายๆ สบายๆ (ทั้งๆที่เป็นสาขาที่เขาไม่ได้ชอบเหมือนกัน) เราก็คงเรียนได้อยู่แล้วแหละ พอได้เจอหนังสือ "ฟังเสียงหัวใจ เรียนอะไรที่ใช่เรา" ได้อ่านได้ลองทำแบบทดสอบแล้วก็พบว่าสาขานี้มันไม่ใช่ตัวหนูเลยสักนิด นั่งมองไปถึงอนาคตก็นึกไม่ออกว่าเราจะประกอบอาชีพที่เกี่ยวกับสาขานี่ได้อย่างไร มันอึดอัดมากๆเลยค่ะ ตั้งแต่ประกาศผลออกมานั่งคิดตลอดเลย จะซิ่วอีกรอบดีไหมนะ แต่ก็คิดว่าเราจะมัวแต่ซิ่วไปตอลดไม่ได้หรอก ถ้าปีหน้าไม่ได้อีกล่ะ ไม่ได้ทำมาหากินอย่างอื่นพอดี หนูควรทำอย่างไรดีคะพี่ม่อน" ---- จะซิ่วหรือไม่ซิ่ว พี่ม่อนคงตอบแทนไม่ได้ เพราะเราต้องคิดถึงปัจจัยหลายอย่าง ความชอบ ความสามารถ ครอบครัว การเงิน และอื่นๆ แต่สิ่งที่ต้องตระหนักไว้คือ หนึ่ง การที่เราจะซิ่วหนึ่งหรือสองหรือสามปีนั้น จริงๆแล้วมันไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่อะไรหรอก สำหรับตอนนี้ดูเป็นเรื่องใหญ่ เพราะชีวิตนักเรียนนักศึกษา การเีเรียนเป็นเรื่องใหญ่ แต่พอไปทำงานแล้ว ทำไปเป็นสิบๆไป ยังไม่รู้เลยว่าอยากทำอะไรก็มี พอถึงตอนนั้นสองสามปี จะไม่นับว่าเป็นเรื่องใหญ่หรอก สอง เรียนได้ ไม่ได้แปลว่าจะทำมาหากินได้ดีเสมอไป ถ้าเราไม่ได้ชอบไม่ได้ทำได้ดี  เราอาจจะไม่ได้มีข้อดีมากพอที่จะไปแข่งกับคนอื่นในfieldเดียวกันที่เขาชอบในสิ่งที่เขาทำ สาม มองภาพให้กว้างขึ้น บางทีการซิ่วอาจไม่ได้เป็นทางเดียวในการเลือกทางเดินอาชีพก็ได้ ในบ้านเราการเรียนมหาวิทยาลัยค่อนข้างแคบ

February 2011

What is the meaning of life? ความหมายของชีวิต คือ อะไร?

By |2011-02-09T20:19:26+07:00February 9th, 2011|Categories: ฟังเสียงหัวใจ เลือกอะไรที่ใช่เรา|Tags: , , , , , |

The meaning of life, then, is to live it. To be here. To follow your hearts. Nothing has to happen, and there’s no one we’re supposed to be other than ourselves. -Mike Dooley ความหมายของชีวิต จริงๆแล้วก็คือ การใช้ชีวิตนั่นเอง คือการที่อยู่ที่ตรงนี้ คือการทำตามเสียงหัวใจตัวเอง ไม่มีอะไรที่ควรจะต้องเกิดขึ้นและไม่มีใครอื่นที่เราควรจะต้องเป็นนอกเหนือจากการเป็นตัวของเราเอง -ไมค์ ดูลี ม่อนชอบคำพูดนี้มากๆ รู้สึกว่าสั้นๆแต่ตรงกับใจมากๆ  คนเรามักคิดเสมอว่าฉันควรจะต้องเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ให้ได้ แต่จริงๆแล้วเราต่างก็ได้เติมเต็มจุดมุ่งหมายของชีวิตแล้วด้วยการใช้ชีวิตตามเสียงหัวใจของเรานั่นเองง่ายไม่เท่ากันนะ

January 2011

แนะนำหนังสือ A Dog’s Purpose by W. Bruce Cameron

By |2011-01-13T19:57:47+07:00January 13th, 2011|Categories: ฟังเสียงหัวใจ เลือกอะไรที่ใช่เรา|Tags: , , , |

ปกติไม่ค่อยได้เจอนิยายที่ถูกใจเท่าไหร่ แต่เรื่องนี้ดีมากๆในความเห็นของม่อน เรื่องนี้เป็นเรื่องของจุดมุ่งหมายหรือความหมายในชีวิตของสุนัขตัวหนึ่งที่กลับมาเกิดหลายครั้ง จนได้ค้นพบจุดหมายในชีวิตของตัวเอง ใครที่เป็นคนรักสุนัขรับรองว่าต้องถูกใจเรื่องนี้ เพราะผู้เขียนเขียนบรรยายเหตุการณ์จากมุมมองของสุนัขได้อย่างลึกซึ้ง และแม้กระทั่งขบขันในบางตอน ซึ้งมากจนตัวเองอ่านแล้วก็น้ำตาไหลหลายครั้งเลยทีเดียว แต่สาระที่สำคัญของหนังสือเล่มนี้ที่ม่อนคิดว่า แม้แต่คนที่ไม่ได้ชอบสุนัขอะไรมากมายก็คงจะประทับใจ ก็คือ เรื่อง การค้นหาจุดมุ่งหมายของชีวิต  ในฐานะที่เป็นมนุษย์ เราขบคิดตลอดเวลาว่าจุดมุ่งหมายในชีวิตของเราคิอ อะไร บางครั้งมีเหตุการณ์เกิดขึ้นที่ทำให้เราไม่เข้าใจว่าจุดมุ่งหมายของเรา คือ สิ่งนี้เหรอ  เหมือนที่เกิดขึ้นกับสุนัขในเรื่อง แต่สุดท้ายแล้วเราก็จะรู้ว่า เรามีบทเรียนที่ต้องเรียนรู้ เพื่อที่จะให้เราสามารถบรรลุจุดมุ่งหมายนั้น ม่อนอ่านเรื่องนี้จบแล้วรู้เลยว่า เรื่องนี้จะเป็นหนังสือที่ม่อนประทับใจไปอีกนานทีเดียว  ถ้าใครมีโอกาสก็แนะนำให้อ่านกันนะคะ ภาษาก็ไม่ยากมาก หนังสือก็ไม่ยาวมากด้วย แต่อ่านแล้วประทับใจจริงๆค่ะ

หนูน่าจะเรียนคณะอะไรดีคะ?

By |2011-01-10T20:38:35+07:00January 10th, 2011|Categories: ฟังเสียงหัวใจ เลือกอะไรที่ใช่เรา|Tags: , , , , |

วันนี้ขอตอบคำถามจากน้องที่ถามเรื่องการเลือกคณะเข้ามานะคะ ขออนุญาต ตัดคำถามบางส่วนมาให้อ่านกันในที่นี้่ค่ะ ---------------- แต่ปัญหามันอยู่ตรงที่ หนูยังค้นหาตัวเองไม่ค่อยจะเจอ รู้ว่า หนูถนัดและชอบเรื่องภาษา สนใจวัฒนธรรม ดนตรี วรรณกรรม การเขียน-การอ่าน เด็กๆ การเจอผู้คนจากหลายๆที่ การได้ไปสถานที่และประเทศต่างๆ.. ซึ่งหนูคิดว่ามันค่อนข้างกว้าง และตอนนี้ บทสรุปที่ว่าหนูควรจะเรียนอะไรก็ยังไม่ลงตัวค่ะ หนูเคยอยากเป็นนักสังคมสงเคราะห์ เพราะอยากช่วยเหลือคนให้คนบางกลุ่มมีความสุข มีวิถีชีวิตที่ดีขึ้น เคยอยากเป็นหมอ แต่รู้ตัวเองว่าคะแนนวิทย์ไม่ดี แถมยังไม่ชอบความกดดันมากๆอีก ไม่ชอบให้ใครมาสั่งด้วย เคยอยากเป็นนักเขียน เพราะชอบอ่านเรื่องราว แล้วก็อยากบอกเล่าเรื่องราวความรู้ดีๆให้คนอื่นได้รู้กันต่อ เคยอยากเป็นครูสอนเด็กเล็กๆ เพราะอยากปลูกฝังอะไรดีๆให้กับเด็กๆ อาจจะได้ช่วยอะไรเด็กๆ เป็นแรงบันดาลใจอะไรดีๆให้พวกเขาได้บ้าง  (ตอนเรียนอยู่ต่างประเทศก็ได้มีโอกาสไปฝึกงานหนึ่งวันที่โรงเรียนประถม ชั้นป.หนึ่ง อยู่กับเด็กๆทั้งวัน ทำให้หนูคิดว่าถ้าได้เป็นส่วนหนึ่งที่ได้ช่วยให้เด็กๆได้เริ่มต้นการเรียนรู้ที่ดีขึ้นที่ประเทศไทยก็คงจะดี) แต่ตอนนี้หนูอยากเป็นนักท่องเที่ยวค่ะ แปลกมั้ยคะ มันไม่ใช่อาชีพด้วยซ้ำ... หนูชอบที่จะไปต่างถิ่น ชอบที่จะเรียนรู้วัฒนธรรมใหม่ๆ ชอบฟังภาษาอื่นๆ มันดูเพ้อฝันเกินจริงไปหรือเปล่าคะ? เป้าหมายสูงสุดคือ การได้เดินทาง และทำอะไรด้วยตัวเอง ทำให้คนอื่นมีความสุข เพราะหนูรู้สึกดีทุกครั้งที่ได้"ให้"อะไรดีๆกับคนอื่น พี่ม่อนคิดว่า หนูน่าจะเรียนคณะอะไรดีคะ ตอนนี้กำลังสับสนระหว่าง มนุษยศาสตร์ วรรณกรรม การท่องเที่ยว -----------------------