เรียนภาษาอังกฤษ

คนจีนขยันเรียนภาษาอังกฤษ(มาก)

ที่ประทับใจมากๆเวลาไปแวะเวียนร้านหนังสือที่เมืองจีน ก็คือ เห็นได้ชัดเลยว่า คนจีนเขาขยันกันมากแค่ไหน ถึงแม้ว่าคนจีนจะบอกว่าตัวเองไม่ค่อยเก่งภาษาอังกฤษ ซึ่งจะว่าไปก็อาจจะจริง ในส่วนที่ว่าเขาไม่กล้าใช้ภาษาอังกฤษในการสื่อสาร ไม่กล้าพูดไม่กล้าคุย แต่ถ้าเรื่องอ่านเรื่องเขียนแล้วล่ะก็เขาเก่งมากทีเดียว ให้อ่านบทความยากๆหนังสือยากๆเขาทำได้แทบจะเหมือนเจ้าของภาษาเลย ซึ่งเป็นสิ่งที่นักเรียนนักศึกษาบ้านเรายังทำไม่ได้  หลักฐานหนึ่งที่แสดงให้เห็นว่าเขาขยันก็คือ เวลาไปร้านหนังสือ จะเห็นหนังสือสองภาษา เยอะมากๆ ย้ำว่าเยอะมากจริงๆ แล้วก็วางอยู่ตรงกลางร้านที่ที่คนซื้อหนังสือเยอะๆด้วย ไม่ใช่ไปหลบๆอยู่ตามซอกเหมือนบ้านเรา  เขามีทุกรูปแบบเลย ไม่ว่าจะเอาหนังสือคลาสสิก หนังสือร่วมสมัย หนังสือใหม่ๆ ประวัติบุคคลสำคัญ บทความนิตยสาร หรือแม้แต่ข่าวจากThe

Read More »

การเรียนภาษาตามจิตสำนึกและจิตใต้สำนึก

ตาม Input Hypothesis ของ Krashen  วิธีการเรียนรู้ภาษาที่สองของผู้ใหญ่ มีสองแบบด้วยกัน 1. Acquisition ซึ่งจะเป็นแบบตามจิตใต้สำนึก (subconscious) หมายถึง การเรียนรู้โดยที่เราไม่รู้ตัว 2. Conscious learning ซึ่งเป็นการเรียนแบบที่เรารู้ตัวว่าเรากำลังทำอะไรอยู่ ถึงแม้สมมติฐานนี้จะมีข้อด้อยหลายอย่าง เพราะการมองการเรียนภาษาที่สองตามจิตใต้สำนึกกับจิตสำนึก มันพิสูจน์ได้ยาก แต่ม่อนคิดว่าสมมติฐานนี้ก็ช่วยให้เรามองการเรียนของเราในมุมมองใหม่ วิธีการเรียนแบบรู้ตัว ทุกคนก็รู้จักกันดีอยู่แล้ว เวลาที่เราเรียนภาษาในห้องเรียน พยายามท่องหลักภาษา

Read More »

เวลาเรียนภาษา ต้องเรียนแกรมมาไหม

ปกติเวลาที่เราเรียนภาษาใหม่  เรามักจะพยายามเลียนแบบการเรียนตามธรรมชาติของเด็ก มีนักการศึกษาหลายคนที่คิดว่า ในเมื่อเวลาเด็กเล็กๆเริ่มเรียนภาษา ก็ไม่เห็นจะต้องใช้คำอธิบายแกรมมาสักเท่าไหร่ ก็สามารถพูดได้ถูกต้อง ฉะนั้นถ้าเราเรียนภาษาต่างประเทศก็น่าจะไม่จำเป็นต้องอธิบายแกรมมาให้มากนักก็ได้ เน้นการทำซ้ำๆและการเลียนแบบก็พอ ซึ่งดูๆก็น่าจะสมเหตุสมผล แต่ลองมาคิดดูดีๆซิว่า ถ้าเราเอาวิธีการที่เด็กเรียนภาษาแม่ มาเปรียบเทียบกับวิธีที่เด็กหรือผู้ใหญ่เรียนภาษาที่สองตรงๆ มันจะเป็นการเปรียบเทียบที่สมเหตุสมผลหรือ? ตอนเป็นเด็กๆ จะยังไม่มีความสามารถในการคิดถึงอนาคตหรือสิ่งที่เป็นนามธรรม ความสามารถพวกนี้จะเริ่มพัฒนาช่วงวัยรุ่น จนถึงผู้ใหญ่   ซึ่งเมื่อเป็นอย่างนี้ เราก็เห็นได้ว่าความสามารถทางความคิดของเด็กและผู้ใหญ่นั้นไม่เหมือนกัน การที่เอาวิธีที่เด็กเรียนภาษามาเปรียบกับวิธีที่ผู้ใหญ่เรียนตรงๆนั้นก็คงไม่ได้   นักภาษาศาสตร์ เช่น Ausubel  เห็นว่า ผู้ใหญ่สามารถได้ประโยชน์จากการอธิบายแกรมมาในการเรียนภาษาต่างประเทศได้

Read More »

อยากฝึกเขียนภาษาอังกฤษ เริ่มจากไหนดี?

ถ้าไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน เริ่มจากสองอย่างนี้ก่อนเลยค่ะ 1.ทบทวน (หรือเรียน) แกรมมาให้แม่นๆ แล้วแต่ระดับภาษาของแต่ละคนนะคะ แนะนำว่าให้หาหนังสือแกรมมามาอ่านและทำแบบฝึกหัดดู ถ้าทำได้ก็อ่านผ่านๆเป็นการทบทวน ถ้าไม่ได้ ก็ต้องเอาให้แม่นค่ะ ไม่อย่างนั้นจะไม่สามารถเขียนให้ถูกต้องได้เลย  แกรมมาถือเป็นหัวใจของการเขียนให้ถูกต้องเลยค่ะ  หนังสือแนะนำที่ม่อนเคยใช้ก็คือ หนังสือ Understanding and Using English Grammar ของ Betty Schrampfer Azar ค่ะ 2.หัดอ่านหนังสือภาษาอังกฤษให้เป็นนิสัย

Read More »

เรียนภาษาแบบ “นักท่องจำ” หรือแบบ “นักคิด” ดี?

วันนี้discussกับเพื่อนๆ เรื่องวิธีการเรียนการสอนภาษาต่างประเทศ   ตามBrown(1993) เราสามารถแบ่งการเรียนการสอนภาษาต่างประเทศได้สองแบบใหญ่ๆ คือ แบบbehavioristic และ แบบ cognitive    โดยแบบbehavioristic คือ เน้นแบบการใช้ภาษาจนชิน ซึ่งเป็นแบบที่เราเรียนกันเป็นส่วนมาก ม่อนจะขอเรียกแบบนี้ว่าแบบ “นักท่องจำ” แล้วกันนะคะ    ส่วนแบบcognitive คือ เรียนแบบเข้าใจว่าทำไมต้องเป็นอย่างนี้  ตัวอย่างง่ายๆ ก็เช่น เราคิดว่าทำไมประโยคนี้ถึงต้องใช้tenseนี้ มันทำให้ความหมายเปลี่ยนอย่างไร แทนที่จะท่องเป็นกฏๆไป  เป็นต้น

Read More »

ฝึกภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวันโดยการเขียนไดอารีเป็นภาษาอังกฤษ

วิธีหนึ่งที่จะทำให้เราพัฒนาภาษาอังกฤษได้เร็วมาก ก็คือ การเขียนไดอารีเป็นภาษาอังกฤษ อย่าค่ะ! อย่าเพิ่งคิดว่า ยากอ่ะ! จะไปเขียนได้ยังไง พูดยังไม่ได้ อ่านก็ไม่รู้เรื่องจะให้เขียนไดอารีเป็นภาษาอังกฤษได้ยังไง  มันไม่จริงหรอกค่ะ คิดดูซิว่าพวกเราเรียนภาษาอังกฤษกันมาตั้งกี่ปีแล้ว ตั้งแต่ประถม มัธยม มหาวิทยาลัย รวมๆเข้าไปเกินสิบปีแน่นอน แค่ประโยคง่ายๆในชีวิตประจำวัน เขียนได้แน่นอนค่ะ  วิธีก็คือ ให้เขียนเหมือนเราพูดกับตัวเอง ถ้าตรงไหนยากเกินไป นึกภาษาอังกฤษไม่ออก ก็เขียนไทยคำอังกฤษคำ หรือไทยประโยคนึง อังกฤษประโยคนึงเนี่ยแหละค่ะ เขียนไปเรื่อยๆ

Read More »